Kom & Zie Logo
Moldavië

Gepeste jongen met down-syndroom durft nu voorzichtig te praten...

Arthur is een lieve wat verlegen jongen van 17 jaar met het syndroom van Down. Hij woont in een van de omliggende dorpjes van Orhei. Zijn vader werkt in de bouw, en wanneer vader een bouwproject in de stad Orhei heeft neemt hij Arthur mee en brengt hem naar het dagcentrum. Maar ook wanneer hij een vrije dag heeft of niet in de bouw kan werken door weersomstandigheden wordt Arthur gebracht, zijn zoon vraagt namelijk hem de oren van zijn hoofd wanneer hij weer naar ‘Kom & Zie’ mag. Vader wil het beste voor zijn zoon. Zijn hart huilt wanneer hij terugdenkt aan vroeger toen hij Arthur naar de school in het dorp bracht. Wat is Arthur gepest door klasgenoten, uitgelachen en onbegrepen. Ze hielden Arthur beschermend thuis en gaven zelf wat thuisonderwijs. Ook heeft Arthur een zwakke gezondheid; door hartproblemen moest en moet hij regelmatig naar het ziekenhuis.

Arthur komt nooit alleen naar het dagcentrum, hij neemt altijd een tas vol lekkers mee om uit te delen aan zijn medestudenten! En behalve de traktaties neemt hij ook altijd een penseel mee.

Wat vinden zijn ouders het fijn dat Arthur het naar zijn zin heeft op het dagcentrum, ontwikkelingskansen krijgt en zich begrepen voelt. Arthur is nog vrij onzeker en angstig, maar durft steeds meer te zeggen al is nog heel zachtjes. Hij geniet zichtbaar van veel activiteiten, maar vooral van creatieve activiteiten en dan van schilderen! Zijn vader werkt dan wel noodgedwongen in de bouw vanwege hoge kosten die de zorg voor Arthur vragen, maar is eigenlijk een kunstenaar!  En dat weet Arthur maar al te goed. Arthur neemt de penseel overal mee naar toe en houdt de penseel stevig vast bij alle activiteiten die gedaan worden.  De penseel als symbool voor de sterke liefde van zijn vader.

We hopen dat Arthur zich steeds zekerder mag voelen en meer zelfvertrouwen mag krijgen zodat hij zich verder kan ontwikkelen! En dat hij mag weten en voelen hoe groot ook de liefde van Zijn hemelse vader is!

227